IN MEMORIAM
Derk Sauer, 1952-2025
‘Wat zou Derk doen?’
In 2025 verloren we een vriend van het huis. Derk Sauer overleed op 31 juli aan de gevolgen van een zeilongeluk. ‘Of hij nu schreef of sprak: ik vertrouwde op zijn oordeel’, schreef een lezer van Het Parool. ‘Hij liet ons Rusland zien zoals we het zelf nooit hadden kunnen begrijpen.’
Tekst: Hans Nijenhuis
Wat die lezer misschien niet weet, is dat Derk behalve ruim dertig jaar columnist ook lid was van de stichting die over de identiteit van de krant waakt. En zeker niet dat dát dan weer kwam, omdat Derk ooit overwoog de krant te kopen.
Dat zit zo. Begonnen als verzetskrant, groeide Het Parool na de oorlog uit tot de grootste titel binnen wat uiteindelijk uitgeversconcern PCM zou worden. In de jaren tachtig ging het minder, halverwege de jaren negentig werd duidelijk dat de Amsterdammers eigenlijk geen winst meer maakten. Een nieuw aangetreden hoofdredactie had wel ideeën voor verbetering, maar de toenmalige PCM-directie zag een andere oplossing: het personeel ontslaan en de abonnees de keuze geven tussen twee andere PCM-titels, de Volkskrant en NRC.
Stichting Het Parool, toen nog meerderheidsaandeelhouder, besliste dat die ‘snotneuzen’ van de hoofdredactie een kans moesten krijgen. Er kwam in 2002 een plan en warempel, er meldde zich een keur aan belangstellenden: financiële partijen, Quote Media, De Persgroep... En uit Moskou Derk Sauer. Die was daar als een soort Kuifje in Rusland enorm aan het groeien met zijn bedrijf Independent Media. “Ik heb geen ambitie om ook in Nederland een krant te gaan managen”, zei hij, “maar als je echt geen geldschieters kunt vinden, dan kom ik helpen.”
“Hoe blijf je menselijk terwijl je zakelijke beslissingen moet
nemen?”
Nou, zó avontuurlijk waren de jongens van Het Parool ook weer niet. Liever een gedegen uitgever. Het werd De Persgroep. Maar voor die dekselse Derk zagen ze wel een rol in de nieuwe raad van commissarissen. En inderdaad, levendige vergaderingen werden het, herinnert de destijds kersverse Parool-directeur Frits Campagne zich. “Christian en Derk overtroefden elkaar met het ene journalistieke idee na het andere!”
Natuurlijk gaan commissarissen daar niet over. Maar je kunt wel altijd wijzen naar de pet die iemand op heeft, interessanter is wat er in het hoofd omgaat, zou Derk zelf zeggen. Een jaar na de doorstart werd Het Parool uitgeroepen tot de best vormgegeven regionale krant van Europa en werd een kleine winst geboekt.
Nadat De Persgroep in 2009 ook heel PCM had overgenomen, kwam Derk Sauer in het bestuur van de stichting Het Nieuwe Parool. In die hoedanigheid sprak hij nog met de ACM, die de voorgenomen overname van RTL toetste.
Volgens eigen zeggen hield Derk de onderzoekers voor dat DPG Media de titels die ze eerder had overgenomen beter had gemaakt, niet slechter. Dat DPG Media internationaal gezien een kleine speler is, geen monopolist. Dat de overname voor de pluriformiteit van de media noodzakelijk was, geen bedreiging.
We waren er natuurlijk niet bij, maar we kunnen ons wel voorstellen hoe het ongeveer kan zijn gegaan. ‘Ik heb altijd enorm genoten van de vrolijke manier waarop je vertelde hoe het allemaal moest’, schreef Frits Campagne eind juli in een afscheidsbrief aan Derk. Hij heeft die zelf helaas niet meer kunnen lezen, maar velen zullen het herkennen.
‘Gedurende mijn hele leven in de media heb ik me bij dilemma’s, twijfels, morele uitdagingen, meermaals afgevraagd: Wat zou Derk doen?’, schreef Parool-hoofdredacteur Jildou van der Bijl na zijn overlijden. ‘Hoe blijf je menselijk terwijl je zakelijke beslissingen moet nemen? Hoe zorg je dat de mooie verhalen niet ondersneeuwen in de zucht naar groei en winst? Hoe hou je moed als iedereen bang is? ‘Wat zou Derk doen?’ als denkoefening helpt mij altijd.’
En dat blijft.
